Easdemne res?

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quod, inquit, quamquam voluptatibus quibusdam est saepe iucundius, tamen expetitur propter voluptatem. Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico. Atque hoc loco similitudines eas, quibus illi uti solent, dissimillimas proferebas. Scrupulum, inquam, abeunti; Peccata paria. Ut pulsi recurrant? Duo Reges: constructio interrete. Cur deinde Metrodori liberos commendas? Illa sunt similia: hebes acies est cuipiam oculorum, corpore alius senescit;

Hoc sic expositum dissimile est superiori. Haec et tu ita posuisti, et verba vestra sunt. Quamquam haec quidem praeposita recte et reiecta dicere licebit. Si stante, hoc natura videlicet vult, salvam esse se, quod concedimus; Sed nimis multa. Vitiosum est enim in dividendo partem in genere numerare. Nec vero sum nescius esse utilitatem in historia, non modo voluptatem. Apud ceteros autem philosophos, qui quaesivit aliquid, tacet;

Iam quae corporis sunt, ea nec auctoritatem cum animi partibus, comparandam et cognitionem habent faciliorem. Sed erat aequius Triarium aliquid de dissensione nostra iudicare. Aliter homines, aliter philosophos loqui putas oportere? An eiusdem modi? Ergo in utroque exercebantur, eaque disciplina effecit tantam illorum utroque in genere dicendi copiam. Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius?

Facete M. Morbo gravissimo affectus, exul, orbus, egens, torqueatur eculeo: quem hunc appellas, Zeno? Quae quidem sapientes sequuntur duce natura tamquam videntes; Quid sequatur, quid repugnet, vident. Habent enim et bene longam et satis litigiosam disputationem. Ut in voluptate sit, qui epuletur, in dolore, qui torqueatur. Sed mehercule pergrata mihi oratio tua. Illud non continuo, ut aeque incontentae.

Et harum quidem rerum facilis est et expedita distinctio. Cur igitur, cum de re conveniat, non malumus usitate loqui? Quid enim de amicitia statueris utilitatis causa expetenda vides. Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen divitiarum. Id mihi magnum videtur. Earum etiam rerum, quas terra gignit, educatio quaedam et perfectio est non dissimilis animantium. Nihil enim iam habes, quod ad corpus referas; Diodorus, eius auditor, adiungit ad honestatem vacuitatem doloris.

Bonum patria: miserum exilium. Te enim iudicem aequum puto, modo quae dicat ille bene noris. Quod autem ratione actum est, id officium appellamus. Pugnant Stoici cum Peripateticis.

Quae fere omnia appellantur uno ingenii nomine, easque virtutes qui habent, ingeniosi vocantur. Facit igitur Lucius noster prudenter, qui audire de summo bono potissimum velit; Si est nihil nisi corpus, summa erunt illa: valitudo, vacuitas doloris, pulchritudo, cetera. Sin tantum modo ad indicia veteris memoriae cognoscenda, curiosorum. Ergo illi intellegunt quid Epicurus dicat, ego non intellego? Murenam te accusante defenderem. Beatus sibi videtur esse moriens.

A mene tu? Nam bonum ex quo appellatum sit, nescio, praepositum ex eo credo, quod praeponatur aliis. Quae cum dixisset paulumque institisset, Quid est? Tum ille: Tu autem cum ipse tantum librorum habeas, quos hic tandem requiris? Neminem videbis ita laudatum, ut artifex callidus comparandarum voluptatum diceretur. Eam tum adesse, cum dolor omnis absit; Itaque hic ipse iam pridem est reiectus; Bestiarum vero nullum iudicium puto.

Non autem hoc: igitur ne illud quidem.

Quid enim me prohiberet Epicureum esse, si probarem, quae ille diceret? Rationis enim perfectio est virtus; Sed ut iis bonis erigimur, quae expectamus, sic laetamur iis, quae recordamur. Non semper, inquam; Quod autem meum munus dicis non equidem recuso, sed te adiungo socium. Occultum facinus esse potuerit, gaudebit;

Vide igitur ne non debeas verbis nostris uti, sententiis tuis.

Atque his de rebus et splendida est eorum et illustris oratio. Iam quae corporis sunt, ea nec auctoritatem cum animi partibus, comparandam et cognitionem habent faciliorem. Cur ipse Pythagoras et Aegyptum lustravit et Persarum magos adiit? Vide ne ista sint Manliana vestra aut maiora etiam, si imperes quod facere non possim. Commoda autem et incommoda in eo genere sunt, quae praeposita et reiecta diximus; Nummus in Croesi divitiis obscuratur, pars est tamen divitiarum. Quia voluptatem hanc esse sentiunt omnes, quam sensus accipiens movetur et iucunditate quadam perfunditur. Restincta enim sitis stabilitatem voluptatis habet, inquit, illa autem voluptas ipsius restinctionis in motu est.

Werbung

Werbefläche
Diskussionen
guest
0 Kommentare
Inline Feedbacks
View all comments