Haec bene dicuntur, nec ego repugno, sed inter sese ipsa pugnant.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nemo nostrum istius generis asotos iucunde putat vivere. Non semper, inquam; Claudii libidini, qui tum erat summo ne imperio, dederetur. Quod dicit Epicurus etiam de voluptate, quae minime sint voluptates, eas obscurari saepe et obrui.

Non laboro, inquit, de nomine.

Neque solum ea communia, verum etiam paria esse dixerunt. Minime vero, inquit ille, consentit. Vide, quantum, inquam, fallare, Torquate. Commentarios quosdam, inquam, Aristotelios, quos hic sciebam esse, veni ut auferrem, quos legerem, dum essem otiosus; Quis est, qui non oderit libidinosam, protervam adolescentiam? Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis?

Sed quanta sit alias, nunc tantum possitne esse tanta.

Refert tamen, quo modo. Portenta haec esse dicit, neque ea ratione ullo modo posse vivi; Itaque ne iustitiam quidem recte quis dixerit per se ipsam optabilem, sed quia iucunditatis vel plurimum afferat. Inde sermone vario sex illa a Dipylo stadia confecimus. Apparet statim, quae sint officia, quae actiones. Effluit igitur voluptas corporis et prima quaeque avolat saepiusque relinquit causam paenitendi quam recordandi. Tum Piso: Quoniam igitur aliquid omnes, quid Lucius noster? Longum est enim ad omnia respondere, quae a te dicta sunt. Videmus igitur ut conquiescere ne infantes quidem possint. Claudii libidini, qui tum erat summo ne imperio, dederetur. Id mihi magnum videtur. Avaritiamne minuis? Habent enim et bene longam et satis litigiosam disputationem.

Cuius quidem, quoniam Stoicus fuit, sententia condemnata mihi videtur esse inanitas ista verborum.

Theophrastus mediocriterne delectat, cum tractat locos ab Aristotele ante tractatos? Nihil minus, contraque illa hereditate dives ob eamque rem laetus. An me, inquis, tam amentem putas, ut apud imperitos isto modo loquar? Torquatus, is qui consul cum Cn. Si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum.

De ingenio eius in his disputationibus, non de moribus quaeritur. Memini me adesse P. Quem Tiberina descensio festo illo die tanto gaudio affecit, quanto L. Invidiosum nomen est, infame, suspectum. Sed audiamus ipsum: Compensabatur, inquit, tamen cum his omnibus animi laetitia, quam capiebam memoria rationum inventorumque nostrorum. Quicquid porro animo cernimus, id omne oritur a sensibus; Hoc positum in Phaedro a Platone probavit Epicurus sensitque in omni disputatione id fieri oportere.

Hoc ipsum elegantius poni meliusque potuit. Est, ut dicis, inquam. Huius, Lyco, oratione locuples, rebus ipsis ielunior. Haec bene dicuntur, nec ego repugno, sed inter sese ipsa pugnant.

Virtutis, magnitudinis animi, patientiae, fortitudinis fomentis dolor mitigari solet. Est, ut dicis, inquam. Gracchum patrem non beatiorem fuisse quam fillum, cum alter stabilire rem publicam studuerit, alter evertere. Quis istud, quaeso, nesciebat? Recte, inquit, intellegis. Itaque eos id agere, ut a se dolores, morbos, debilitates repellant. Verum tamen cum de rebus grandioribus dicas, ipsae res verba rapiunt; Nihil minus, contraque illa hereditate dives ob eamque rem laetus.

Qua tu etiam inprudens utebare non numquam. Summus dolor plures dies manere non potest? Nunc de hominis summo bono quaeritur; Utilitatis causa amicitia est quaesita. Disserendi artem nullam habuit. Quid de Pythagora? Quid enim necesse est, tamquam meretricem in matronarum coetum, sic voluptatem in virtutum concilium adducere? Cuius quidem, quoniam Stoicus fuit, sententia condemnata mihi videtur esse inanitas ista verborum.

Urgent tamen et nihil remittunt. Qui-vere falsone, quaerere mittimus-dicitur oculis se privasse; Aliter enim explicari, quod quaeritur, non potest. Duo Reges: constructio interrete. Miserum hominem! Si dolor summum malum est, dici aliter non potest. Si enim ad populum me vocas, eum. Ut in voluptate sit, qui epuletur, in dolore, qui torqueatur. Tollenda est atque extrahenda radicitus. Sed emolumenta communia esse dicuntur, recte autem facta et peccata non habentur communia. Age, inquies, ista parva sunt. Ea possunt paria non esse. Cupit enim dícere nihil posse ad beatam vitam deesse sapienti.

Piso, familiaris noster, et alia multa et hoc loco Stoicos irridebat: Quid enim? Saepe ab Aristotele, a Theophrasto mirabiliter est laudata per se ipsa rerum scientia; Quid enim de amicitia statueris utilitatis causa expetenda vides. Sed quoniam et advesperascit et mihi ad villam revertendum est, nunc quidem hactenus; Rationis enim perfectio est virtus; Quae ista amicitia est?

Werbung

Werbefläche
Diskussionen
guest
0 Kommentare
Inline Feedbacks
View all comments