Quodcumque in mentem incideret, et quodcumque tamquam occurreret.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Poterat autem inpune; Servari enim iustitia nisi a forti viro, nisi a sapiente non potest. Quare obscurentur etiam haec, quae secundum naturam esse dicimus, in vita beata; Nec vero sum nescius esse utilitatem in historia, non modo voluptatem. Tu vero, inquam, ducas licet, si sequetur; Duo Reges: constructio interrete. Quis suae urbis conservatorem Codrum, quis Erechthei filias non maxime laudat?

Quo modo? Age, inquies, ista parva sunt. Efficiens dici potest. Habes, inquam, Cato, formam eorum, de quibus loquor, philosophorum. Ista ipsa, quae tu breviter: regem, dictatorem, divitem solum esse sapientem, a te quidem apte ac rotunde; Si longus, levis;

Egone non intellego, quid sit don Graece, Latine voluptas?

Eorum enim est haec querela, qui sibi cari sunt seseque diligunt. Num quid tale Democritus? Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit? Quid igitur dubitamus in tota eius natura quaerere quid sit effectum? Illa videamus, quae a te de amicitia dicta sunt. Negat esse eam, inquit, propter se expetendam.

Propter nos enim illam, non propter eam nosmet ipsos diligimus. Quid autem habent admirationis, cum prope accesseris? Apparet statim, quae sint officia, quae actiones. Si qua in iis corrigere voluit, deteriora fecit. Tria genera bonorum; Quid censes in Latino fore? Neque solum ea communia, verum etiam paria esse dixerunt. Nunc omni virtuti vitium contrario nomine opponitur. Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico. An nisi populari fama?

Varietates autem iniurasque fortunae facile veteres philosophorum praeceptis instituta vita superabat.

Negat enim summo bono afferre incrementum diem. Cyrenaici quidem non recusant; Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti. Sic, et quidem diligentius saepiusque ista loquemur inter nos agemusque communiter. Nihil opus est exemplis hoc facere longius. Sed ea mala virtuti magnitudine obruebantur. Verum hoc loco sumo verbis his eandem certe vim voluptatis Epicurum nosse quam ceteros. Hoc loco tenere se Triarius non potuit. Collige omnia, quae soletis: Praesidium amicorum.

Non enim solum Torquatus dixit quid sentiret, sed etiam cur.

Illud dico, ea, quae dicat, praeclare inter se cohaerere. Itaque primos congressus copulationesque et consuetudinum instituendarum voluntates fieri propter voluptatem; Quae hic rei publicae vulnera inponebat, eadem ille sanabat. Eam tum adesse, cum dolor omnis absit; Bonum incolumis acies: misera caecitas. Rem unam praeclarissimam omnium maximeque laudandam, penitus viderent, quonam gaudio complerentur, cum tantopere eius adumbrata opinione laetentur? Vitiosum est enim in dividendo partem in genere numerare. Nec enim, dum metuit, iustus est, et certe, si metuere destiterit, non erit; Tum ille: Tu autem cum ipse tantum librorum habeas, quos hic tandem requiris? Cur haec eadem Democritus?

Ita ceterorum sententiis semotis relinquitur non mihi cum Torquato, sed virtuti cum voluptate certatio. An dubium est, quin virtus ita maximam partem optineat in rebus humanis, ut reliquas obruat? Praeteritis, inquit, gaudeo. In his igitur partibus duabus nihil erat, quod Zeno commutare gestiret. Qualis ista philosophia est, quae non interitum afferat pravitatis, sed sit contenta mediocritate vitiorum? Ergo illi intellegunt quid Epicurus dicat, ego non intellego? Quod dicit Epicurus etiam de voluptate, quae minime sint voluptates, eas obscurari saepe et obrui. Effluit igitur voluptas corporis et prima quaeque avolat saepiusque relinquit causam paenitendi quam recordandi. Hoc ille tuus non vult omnibusque ex rebus voluptatem quasi mercedem exigit. Et certamen honestum et disputatio splendida! omnis est enim de virtutis dignitate contentio. Non enim solum Torquatus dixit quid sentiret, sed etiam cur.

Recte dicis; An est aliquid per se ipsum flagitiosum, etiamsi nulla comitetur infamia? Manebit ergo amicitia tam diu, quam diu sequetur utilitas, et, si utilitas amicitiam constituet, tollet eadem. Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis?

Non est enim vitium in oratione solum, sed etiam in moribus. Quid enim de amicitia statueris utilitatis causa expetenda vides. An dolor longissimus quisque miserrimus, voluptatem non optabiliorem diuturnitas facit? Eadem fortitudinis ratio reperietur. Etenim semper illud extra est, quod arte comprehenditur. Ita ceterorum sententiis semotis relinquitur non mihi cum Torquato, sed virtuti cum voluptate certatio.

Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur. Qualem igitur hominem natura inchoavit? Et quidem iure fortasse, sed tamen non gravissimum est testimonium multitudinis. Quod ea non occurrentia fingunt, vincunt Aristonem; Quid enim me prohiberet Epicureum esse, si probarem, quae ille diceret? Certe non potest.

Werbung

Werbefläche
Diskussionen
guest
0 Kommentare
Inline Feedbacks
View all comments